La Rochelle
La Rochelle zou een poosje de thuishaven van Yuma zijn. Frederieke wilde een paar dagen terug naar Nederland om haar zieke moeder te zien, en terwijl ze weg was, wilde ik een paar bootprojecten en reparaties uitvoeren. Dus werden dingen zoals deurgrepen gerepareerd, ogen werden in de benodigde touwen gesplitst, losse latten in de kuipbanken werden opnieuw bevestigd, de oven werd hoger geplaasts om vrij te kunnen schommelen, wat kantoor-benodigdheden werden aangeschaft (of in sommige gevallen niet), duikflessen werden geïnspecteerd, nieuwe landvasten en tevens bescherming hiervoor werden gekocht, enzovoort. Zoals eerder vermeld, is er altijd een lange en eindeloze 'to-do'-lijst op een zeilboot.
Gelukkig heeft La Rochelle een van de beste zondagse markten langs de Franse Atlantische kust, dus het was niet alleen maar bootwerk. zondagse markten langs de Franse Atlantische kust, dus het was niet alleen maar bootwerk.
Met Frederieke's terugkeer konden we een aantal (zeker niet alle) resterende klussen afronden, maar het was ook tijd om te genieten van wat La Rochelle te bieden had. De oudere delen van La Rochelle zijn prachtig, zoals je van een ooit rijke handelshaven mag verwachten. Een sterke neiging tot protestantse overtuigingen bracht door de eeuwen heen behoorlijk wat onrust in de stad, maar op de een of andere manier leek de stad na elk van deze tegenslagen weer op te veren. Het is misschien niet verrassend dat deze protestantse tendens een Nederlandse link heeft. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog (XNUMX-XNUMX) steunde La Rochelle de protestantse beweging van Willem van Oranje in Nederland, en de Nederlanders konden La Rochelle gebruiken als uitvalsbasis voor overvallen op Spaanse schepen. Allemaal leuk en aardig. Later in de XNUMXde eeuw, toen het tij juist de andere kant op ging, kwamen de Franse Hugenoten als religieuze vluchtelingen terecht in de toenmalige Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden.
De ingang van de oude haven van La Rochelle.
Een gevolg hiervan is dat er in de oude stad en het havengebied oude forten, torens, een middeleeuwse vuurtoren (!) en verdedigingsmuren te vinden zijn, waarachter prachtige wijken schuilgaan met uitgestrekte winkelstraten met zuilengalerijen en imposante zandstenen kerken en overheidsgebouwen. Tussen deze straten en daarbuiten bevinden zich dicht opeengepakte, kronkelende straten met hoogbouw boven winkelpuien – allemaal erg pittoresk. Aan de andere kant van de haven, en richting onze jachthaven in Les Minimes, liggen nieuwe wijken met een hoge en gemiddelde bevolkingsdichtheid, een universiteit en prachtige strand- en kustpromenades. De laatste twee zijn in ieder geval allemaal erg plezierig.
De Lantaarntoren van La Rochelle werd gebruikt als wachttoren, vuurtoren en gevangenis.
En La Rochelle heeft een paar andere attracties die ons ook aanspraken. De eerste is het aquarium, een enorme verzameling indrukwekkende bassins met een fantastische collectie zeeleven. Net zo vermakelijk voor ons als de inhoud van de bassins waren de hordes kinderen die opgewonden tussen de benen van de menigte door renden om deze en die vis te zien, terwijl hun ouders probeerden hen, hun broertjes en zusjes en een of andere verstrooide partner of grootouder in de menigte in de gaten te houden. Iedereen had enorm veel plezier en er hing een heel vrolijke sfeer. Ik weet niet zeker of de vissen, met name de actief zwemmende soorten die gevangen zaten in hun kleine gevangenis-bassins, de algemene vrolijkheid die ze zo moeiteloos opwekten, oppikten, maar ze verdienden het zeker om een beetje vreugde als beloning te voelen.
“Generatie in generatie” van Bruce Krebs, tentoongesteld op de historische muren van de haven.
De tweede attractie voor ons was het Maritiem Museum. Dit is een wat vreemde verzameling, omdat het grotendeels bestaat uit een paar zeer grote schepen, een paar prachtige houten zeilboten uit het begin van de twintigste eeuw en een kleine collectie zeilboten. Het is een vreemde mix, maar wel een goede mix. We hebben een halve dag besteed aan het leren over meteorologische boten in de Noord-Atlantische Oceaan, vissen en dergelijke.
Menu's van fregat Frankrijk I, een Frans meteorologisch schip dat in de twintigste eeuw in de Noord-Atlantische Oceaan diende. De maaltijden verschillen enigszins van die aan boord van de verschillende onderzoeksschepen waaraan F heeft gewerkt – geen vin blanc of vin rouge bij het eten, laat staan champagne om XNUMX uur! Frankrijk I, een Frans meteorologisch schip dat in de 20e eeuw in de Noord-Atlantische Oceaan diende. De maaltijden verschillen enigszins van die aan boord van de verschillende onderzoeksschepen waaraan F heeft gewerkt – geen vin blanc of vin rouge om mee te beginnen, laat staan champagne om 1130 uur!
Het omvat ook een tentoonstelling die de maritieme geschiedenis van La Rochelle beschrijft, die de algemene verhaallijn van veel Atlantische kuststeden in Europa volgt. Dat wil zeggen: de vestiging als handelshaven, wat Romeinse invloed, vervolgens handel en visserij, gevolgd door diverse godsdienstoorlogen, de uitbreiding naar de exploitatie van overzeese koloniën en slavernij, de recente verwoestingen tijdens de Wereldoorlogen, de opkomst van de industriële visserij, de daaropvolgende ineenstorting van de visstanden en aanverwante industrieën, en de overstap naar visserij naar toerisme. Het klonk allemaal nogal bekend in de oren van vergelijkbare musea in Noorwegen, Nederland en het Verenigd Koninkrijk. Het belangrijkste onderdeel van de collectie voor ons was echter het deel dat we niet konden vinden: de boot van Bernard Moitessier, Joshua (zie volgende blog).
Tijdens ons verblijf bezocht een ander historisch schip La Rochelle: de replica van het Russische fregat Shtandart.
Daarnaast brachten we onze tijd in La Rochelle door met fietsen naar het stadje om de grote markten (zowel binnen als buiten) te bezoeken, met wandelen en hardlopen langs de kustweg naar het zuiden en met het checken van de weersverwachting om te zien wanneer we de oversteek naar Spanje konden maken.
