Joshua

Toen we afgelopen oktober Le Grand Pavois in La Rochelle bezochten, hoorden we dat de boot van Bernard Moitessier, Joshua, aangemeerd lag bij het Maritiem Museum van deze stad. Dit is de boot die in 1968 de winnende positie innam tijdens de eerste Golden Globe Race. De schipper, die Kaap Hoorn had gerond en de terugtocht naar Engeland via de Zuid-Atlantische Oceaan was begonnen, dacht nog eens goed na en besloot dat voor hem roem en rijkdom als wedstrijdzeiler niet belangrijk waren.

Red mijn ziel

En dus, "parce que je suis heureux en mer et peut-être pour sauver mon âme“ (”omdat ik gelukkig ben op zee en misschien om mijn ziel te redden”), zette Moitessier het roer rustig om en verliet de race. Hij stuurde Joshua naar het zuidoosten en zette koers naar de Indische Oceaan, en kwam uiteindelijk in Tahiti uit.

Twee beroemde wereldrecords

Dit gaf Robin Knox-Johnston de kans om te winnen en de eerste persoon te worden die in zijn eentje de wereld rond zeilde, zonder te stoppen en zonder hulp , en zo zijn weg vond naar roem en (misschien?) rijkdom. Moitessier zeilde alsnog de wereld rond plus nog een stuk, en vestigde uiteindelijk het record voor de langste non-stop zeiltocht door een zeiljacht, met een totale afstand van 37,455 zeemijl in tien maanden. Zowel Moitessier als Knox-Johnston blijven tot op de dag van vandaag helden voor oceaanzeilers, maar om heel verschillende redenen.

Op zoek naar Joshua

Na het lezen van boeken van zowel Moitessier als Knox-Johnston waren we erg benieuwd naar dit stukje geschiedenis in het Maritiem Museum. Maar omdat we haar niet op haar gebruikelijke ligplaats aantroffen, vroegen we ons af: "Waar is Joshua?". Uiteindelijk verwees een medewerker van het museum ons naar een scheepswerf buiten het museumterrein, waar Joshua op de kant lag om haar romp te laten reinigen en in de antifouling te laten zetten.

De Vrienden van het Maritiem Museum

Dus slenterden in die richting en daar lag ze, Joshua, vernoemd naar Joshua Slocum, de eerste persoon die alleen rond de wereld zeilde van 1895 tot 1898 (nog een mooi boek voor de geïnteresseerden). Van buiten zag de 13-tons stalen ketch er nog steeds extreem solide uit, ondanks dat ze al behoorlijk oud was, gebouwd door Moitessier begin jaren 1960. Haar huidige staat is grotendeels te danken aan de restauratie en zorg door de vereniging "Les Amis du Musée Maritime".

Het toeval wilde dat we Joshua's huidige kapitein, Joël, op een laddertje aan de boeg aantroffen, bezig met het bijwerken van de bobstag met zwarte verf, terwijl een andere Ami du Musée, Gérard, hem gezelschap hield en vermaakte. Nadat we ons hadden voorgesteld en de taal hadden bepaald (Frans met een beetje Engels en een vleugje Spaans) waarin we allemaal min of meer comfortabel konden converseren, hoorden we dat Joshua weer te water zou worden gelaten om deze zomer verschillende bootfestivals langs de Franse kust te bezoeken.

Een prachtige avond

Al snel werden we uitgenodigd voor diverse evenementen later op de middag en avond, waaronder een bezoek aan het kantoor van “Les Amis du Musée Maritime” om de Amis te ontmoeten, een vrijdagmiddagborrel in de “Yacht Club Classique” en de viering van een aanstaande tewaterlating op de scheepswerf “Despierres Charpente Marine” met drankjes en een barbecue.

Wat volgde was een van onze beste avonden in Frankrijk, vol gelach, verhalen en plezier. De gastvrije mensen van "Les Amis du Musée Maritime", Les Gérards, Joël en de anderen, waren erg blij dat Joshua opnieuw mensen van over de hele wereld die van zeilen en avontuur houden bij elkaar had gebracht, en gaven ons het gevoel dat we oude vrienden waren. C’était un réel plaisir de vous rencontrer – merci beaucoup! We zullen de Amis' shirts van Joshua en Damien met trots dragen.