Mallorca

Twee dagen later voeren we elf uur lang over de route tussen Ibiza en Mallorca, het hoofdeiland van de Balearen, en kwamen we aan bij Cala d'Egos.

Meer luxe jachten

Ook dit was een kleine baai, omgeven door hoge, struikachtige kliffen, met een zandbodem die rijkelijk bezaaid was met voor anker liggende boten van allerlei soorten.

Hier werd het hogere segment van de markt gewaardeerd op tientallen miljoenen dollars en was het tientallen meters lang en vier of vijf verdiepingen hoog. Gelukkig waren wij niet de enigen die de sfeer eronder hielden.

kwal

We hebben hier een dag doorgebracht (D's verjaardag) en de tijd doorgebracht met snorkelen, lange zwemtochten (waarbij D een indrukwekkende kwallenbeet kreeg) en luieren op de boot.

Op de tweede ochtend lichtten we het anker op en voeren we de baai uit, westwaarts rond het eiland. Het kalme weer zorgde voor perfecte omstandigheden om te genieten van dit verrassend spectaculaire stuk kustlijn.

Toen we door de Freu (straat?) de Dragonera voeren, zagen we de vele vuurtorens en 16^th De Spaanse wachttorens uit de 19e eeuw van Isla Dragonera, hoog op de steile kliffen en steile rots- en struikhellingen van het eiland, gloeiden in het heldere, vroege licht. Aan de oostkust ontwaakte het stadje Sant Elm langzaam in de schaduwen van de donkere bergketens ten oosten ervan.

West-Mallorca

Rond de punt Sa Galera Grossa onthulden de kliffen van de westkust van Mallorca zich als een lange reeks steeds vager blauwe kliffen, die elk minachtend fronsen over het helder sprankelende blauwe water eronder. Tussen elk van deze kliffen stortten kliffen en steile ravijnen zich genadeloos in het diepe water of stortten ze zich abrupt af op kale, rotsachtige puinhellingen.

Op sommige plaatsen waren deze hellingen voldoende zacht om vegetatie mogelijk te maken; schaars gras op dunne, bleke grond of onvolgroeide, donkergroene bossen die aan de voet van kliffen kabbelden en langs kloven en rotsachtige hellingen naar beneden stroomden in steile kloven. Slechts op een paar plaatsen was een hut, een huis of een gehucht te zien, maar op bijna elke statige, ronde klif of rotsachtige top tekende zich een stenen Spaanse toren af ​​tegen de blauwe lucht.

Spectaculaire ankerplaatsen

Die avond ankerden we in de hoek van een lange, ondiepe baai, in de beschutting van de Punta de sa Foradada.

Groene beboste hellingen rezen steil omhoog naar grijze kliffen aan onze boeg, terwijl aan bakboordzijde Punta de sa Foradada, waar een gigantisch gat doorheen was geboord, langzaam zwart en vormloos werd in de toenemende schemering.

De volgende dag ankerden we even in de drukke en levendige haven van Soller en gingen aan land om wat motorolie en boodschappen te kopen voordat we verder noordwaarts langs de kust reden. Onze stop die nacht was Enseñada sa Costera.

Hier ankerden we in het ondiepe water, terwijl ongeveer 40 meter verderop rode rotsen en donkergroene bossen plotseling oprezen en hoog boven ons een boog vormden.

Toen de zon onderging, vingen de rotsen het oranje licht op en leek er een intense gloed vanaf te stralen. De lucht kreeg hierdoor een zijdezachte textuur.