Een nogal saaie oversteek

By |Gepubliceerd op: 22 maart 2026|Categorieën: Abrolhos-archipel, Atlantische eilanden, Brazilië, Zuid-Amerika|819 woorden|5 reacties|

We verlieten de Abrolhos-eilanden vrijdagochtend vroeg voor de overtocht van 170 zeemijl naar de stad Vitória op het vasteland. Gezien de weersvoorspelling, met een mooie wind van 10-15 knopen uit het N/NW en een zee van 1-1.5 meter uit het NO, verwachtten we dat de reis ongeveer anderhalve dag zou duren.

Een laatste blik op Ilha Siriba bij de Abrolhos, met dreigende wolken op de achtergrond.

CAPE en onweersbuien

Er was echter één zorgelijk punt in de voorspelling, namelijk de vrij hoge waarden (1500-3000 joule per kilogram) voor CAPE, oftewel de enigszins mysterieuze parameter Convective Available Potential Energy.

CAPE is een maat voor de instabiliteit van de atmosfeer, met waarden variërend van nul (stabiel) tot meer dan 3500 (extreem instabiel). Vrij vertaald, de 'brandstof' voor onweersbuien. Waarden boven de 2500 J/kg zijn zorgwekkend, omdat ze atmosferische omstandigheden aangeven die de vorming van onweersbuien, bliksem en, als het samenvalt met regen, hevige rukwinden bevorderen.

Hoewel deze weersverschijnselen indrukwekkend zijn om te zien, zijn geen van hen leuk om mee te maken als je op een klein bootje midden op de oceaan dobbert.

Donkere wolken boven het vasteland.

Gezien de CAPE-voorspellingen was niet verwonderlijk dat onweer en bliksem deel uitmaakten van de weersverwachting. Daarom hielden we de vorming van cumulus- en cumulonimbuswolken goed in de gaten, die prachtige, kussenvormige wolkenformaties die tot grote hoogten reiken en op problemen kunnen wijzen. Als ze er te actief uitzagen, was het onze bedoeling om er, indien mogelijk, omheen te varen.

Indrukwekkende regenbuien onderweg.

Tijdens de overtocht zag de lucht er inderdaad vaak dreigend uit, met grote donkere wolken die zich van de ene horizon tot de andere uitstrekten. Maar we hadden wederom geluk en om en nabij Yuma hadden we een heerlijke bries met 'windstoten' tot 18 knopen en af ​​en toe wat regen. Neptunus was ons nog steeds goed gezind!

Gelukkig verliep het grootste deel van de overtocht rustig.

Ditjes en datjes

Afgezien van ons zorgen maken over mogelijke onweersbuien verliep de overtocht vrijwel zonder incidenten. Precies zoals we het graag hebben! Twee keer kwamen dolfijnen speels langs zwemmen wat ons altijd weer vrolijk stemt.

De heuvels en bergen rond Vitória komen in zicht.

We zagen ook iets wat we maar al te goed kennen van het Great Barrier Reef: een commerciële vissersboot die vlak langs de rand van het nationale park Abrolhos voer. Vissers over de hele wereld, zowel commercieel als recreatief, vertoeven graag aan de rand van beschermde natuurgebieden in de hoop een paar van de grotere vissen te vangen uit de gezonde populaties binnen deze gebieden.

De ankerplaats voor vrachtschepen net buiten Baia de Vitória.

De aanwezigheid van 17 enorme vrachtschepen die voor anker lagen buiten Vitória deed ook denken aan bepaalde gebieden van het rif, zoals de haven van Hay Point, waar bulkcarriers aan één van de 100 ankerplaatsen de horizon sieren in afwachting van het laden van steenkool.

Hier in Vitória exporteren vrachtschepen mineralen (ijzererts, ruw ijzer, aardolie), landbouwproducten (koffie, sojabonen) en bosbouwproducten (cellulose). En, wie had dat gedacht, ook sierstenen zoals marmer- en granietblokken en -platen.

De noordelijke aanloop naar Baia de Vitória onder een indrukwekkende lucht. De industriële skyline deed ons denken aan de eerste haven die we ooit met de Yuma binnenvoeren, IJmuiden.

Een prachtige baai

Ondertussen hadden we de motor gestart om voor het donker onze ankerplaats bij Praia da Curva da Jurema in Vitória te bereiken. Dat lukte net op tijd en we lieten ons anker vallen niet ver van SY Asherah, die we voor het eerst hadden ontmoet tijdens de OCC BBQ in Pasito Blanco, Gran Canaria, afgelopen november en eerder dit jaar in Salvador.

SY Asherah ging voor anker bij Praia da Curva da Jurema.

De volgende ochtend werden we wakker met het uitzicht op een prachtig, halfrond strand waar Vitórians een baantje trokken door de baai, of met hun kayak of outrigger heen en weer peddelden. Dat zag er veelbelovend uit! Al snel stopte één ​​van de zwemmers bij Yuma, heette ons welkom in zijn mooie stad Vitória, vertelde dat hij in Australië had gewoond en raadde ons een goede koffie café aan. Wat een warm welkom!

Omdat we wel wat beweging konden gebruiken, sprongen we zelf ook in het water en zwommen we een paar rondjes heen en weer langs het strand in water met een perfecte temperatuur. De waterkwaliteit daarentegen leek op zijn zachtst gezegd nogal zorgelijk; troebel, nogal eutroof en voelde een beetje 'haaierig'.

Uitzicht op het strand en de stad Vitória. Ons onderkomen voor de komende week.

Maar omdat veel Vitórians er ook dagelijks zwommen, negeerden we de signalen van hoge concentraties van dingen waarvan je liever niet op de hoogte wilt zijn, en genoten we van onze dagelijkse baantjes in deze mooie omgeving. Na elke duik spoelden we ons trouwens wel extra goed af, en gingen vervolgens over tot de orde van de dag in deze nieuwe stad.

5 reacties

  1. Lisetta Timmer Juni 13, 2026 op 7: 12 am - Antwoord

    Indrukwekkende wolkenfoto's!
    ☁️☁️ ☁️

    • Frederieke Juni 13, 2026 op 8: 36 pm - Antwoord

      Mooi hè? Gelukkig gaven ze ons geen problemen, vanwege de aanbiedingen die we aan Neptunus hebben gebracht ☺️.

  2. DK Juni 13, 2026 op 8: 29 pm - Antwoord

    Ik zie dat NOAA een significante El Niño heeft "bevestigd". Zal dat de komende zes maanden gevolgen hebben voor jullie? Of is dat een macro-economisch probleem en zijn jullie afhankelijk van de weersomstandigheden van dag tot dag en van week tot week? (Technische termen worden hier voor de duidelijkheid vermeden.)

    • Frederieke Juni 13, 2026 op 8: 51 pm - Antwoord

      Ja, goed punt, en we houden het zeker in de gaten. Het is ook een onderwerp van discussie onder zeilers die later dit jaar naar Patagonië willen varen. Sommigen aan de westkust hebben al besloten om niet te gaan.

      Aan de oostkust kan deze El Niño leiden tot meer regenval en overstromingen in Noordoost-Argentinië, en mogelijk tot hevigere stormen vanuit de Andes langs de Argentijnse kust.

      We zullen zien. We gaan eerst naar Australië (juli-september) en evalueren de situatie dan opnieuw. Voorlopig is het plan nog steeds om in november naar het zuiden te gaan. Gelukkig ligt Yuma op een locatie waar we nog mogelijkheden hebben.

  3. Jim Juni 17, 2026 op 1: 46 am - Antwoord

    Ik kijk ernaar uit je weer te zien in Australië.

Laat een reactie achter

Vogels en vissen op de Abrolhos-archipel
Bureaucratie op z'n Braziliaans